Helaas is de oorlog in het Midden-Oosten weer uitgebroken. Ook in Libanon. Vooral Zuid-Libanon en Zuid-Beirut worden getroffen door bombardementen.
Een aantal dagen geleden heb ik dankzij donaties spullen aan kunnen schaffen: heaters, kussens, matrashoezen, kleding, sokken etc.
Met een Libanese kennis ben ik op pad gegaan om een gevluchte familie te helpen met deze spullen.
Ik stapte een koud huis binnen en daar zaten een heleboel snoetjes naar me te smilen. Ze waren alleen met hun pyama aan uit huis gevlucht. De jongste vijf jaar oud.
Nog steeds gastvrij. Ik kreeg koffie, een gehaakte tulp en zoenen van grootmoeder.
Overgrootopa van 90 jaar oud stopte maar niet met bedanken. De hele dag hadden ze reikhalzend naar mijn komst uitgekeken.
Tussendoor checkten we steeds onze telefoons. Waar zijn de evacuatiebevelen? Welke wegen staan dicht? Hoe te rijden? In de diepte zag ik Beirut. Rookpluimen hier en daar.
Maar ook: de ondergaande zon en een gigantische groep ooievaars die op de luchtstroom cirkelden. Kerkklokken op de achtergrond, galmend door de vallei.
Het leven is een chaotisch samenspel van destructie en schoonheid.
Doneren? Heel erg graag.
https://lnkd.in/duxNNS9v
